Begraven worden
Een graf is een laatste rustplaats. Het lichaam van een overledene ligt er alleen of met enkele anderen begraven. Een graf is eigendom van de begraafplaats. Een algemene begraafplaats is eigendom van de gemeente. Een bijzondere begraafplaats is eigendom van een stichting, een bedrijf, een natuurlijk persoon of een kerkgenootschap. Zo zijn er katholieke, islamitische en joodse begraafplaatsen.
Zowel bij een algemene begraafplaats als bij een bijzondere begraafplaats kan iemand een graf 'kopen'. Hij / zij heeft recht op het graf en wordt daarom de rechthebbende genoemd. Maar eigenlijk huurt die persoon een graf van de gemeente (algemene begraafplaats) of van het bestuur of de eigenaar van een bijzondere begraafplaats. De 'koop' is voor een bepaalde tijd. Deze verschilt per begraafplaats, maar begint bij een periode van tien jaar en kan oplopen tot honderd jaar of eeuwigdurend.
Deze laatste termijnen komen echter nog maar weinig voor.
De rechthebbende is diegene die het uitsluitende recht op een graf 'koopt'. Het graf staat dan op zijn / haar naam. Hij / zij bepaalt ook wie er in het graf wordt of worden begraven. Dat kan hij / zij zelf zijn, want het is mogelijk tijdens iemands leven al om een graf te verzoeken. De rechthebbende kan het ook overlaten aan de nabestaanden die dan het recht op het graf erven. Als hij / zij namelijk is overleden, moeten de nabestaanden een nieuwe rechthebbende inschrijven.
Eigen (enkel) graf
Een eigen, enkel graf is een veel gekozen graf. In dit graf wordt één overledene begraven. De rechthebbende bepaalt wie er in het graf wordt begraven. Afhankelijk van de begraafplaats kan hij een eigen graf voor minimaal 20 jaar 'kopen'. Vaak is daarna steeds een verlenging van maximaal 10 jaar mogelijk.
De rechthebbende is verantwoordelijk voor het onderhoud van het graf. Soms doet de begraafplaats dit tegen een extra vergoeding. Afhankelijk van de richtlijnen van de begraafplaats kan op het graf een grafbedekking worden geplaatst. De rechthebbende bepaalt wat voor gedenkteken of beplanting op het graf komt.
Familiegraf
In een familiegraf kunnen meerdere familieleden worden begraven. Het aantal kan verschillen, vaak van twee tot vier overledenen. Meestal bestaat een familiegraf uit meerdere verdiepingen, soms zijn het twee grafplaatsen naast elkaar.
Ook een familiegraf wordt beschouwd als een eigen graf, maar dan voor meer dan één overledene. Er is één rechthebbende. Hij kan een familiegraf voor 20 of 30 jaar 'kopen' en bepaalt wie erin worden begraven. Bij een familiegraf is steeds een verlenging van 10 jaar mogelijk. Als bij een bijbegraving het grafrecht binnen 10 jaar zal verlopen, is de rechthebbende verplicht dit zover te verlengen dat de grafrust voor een laatste overledene 10 jaar bedraagt. In een familiegraf mag ook een asbus met of zonder urn worden bijgezet. Dan is wel toestemming nodig van de rechthebbende.
De rechthebbende bepaalt de grafbedekking. Deze wordt bij de eerste overledene geplaatst en kan daarna worden aangepast met extra opschriften. Elke keer als er in een familiegraf een overledene wordt begraven zijn er grafrechten verschuldigd voor het openen en sluiten van het graf.